#Twitter en de #Telegraaf, of was het nou #telegraf

De Telegraaf is altijd al een grafblad vol met riooljournalistiek is geweest. Dat is in ieder geval mijn mening. Tot op de dag van vandaag ben ik altijd blij geweest dat ik het overgewaardeerde roddelblaadje nooit heb gekocht, laat staan een abonnement heb genomen. Tot vandaag. Vandaag had ik spijt dat ik nooit een abonnement heb genomen, dan had ik nu op kunnen zeggen en tegen die jakhalzen kunnen zeggen dat ze dat vodje (zelf durven ze het een krant te noemen) ergens hadden kunnen steken waar de zon niet schijnt.

Voor de mensen die echt niet weten waar ik het over heb, (onder welke steen heeft u gezeten?) Afgelopen woensdag crashte een toestel van Afriqiyah Airways op de luchthaven van Tripoli in Libië. Hierbij kwamen alle inzittenden, op een na, om het leven. De enige overlevende, Ruben, een jochie van 9 jaar die op dit moment met behoorlijke verwondingen in Tripoli in het ziekenhuis ligt is eigenlijk alles kwijt geraakt in de crash, zijn vader, moeder en broer. Erger kun je het als 9 jarige jongen volgens mij niet treffen.

Natuurlijk roken de redacteuren van de Telegraf (nee, geen typefout) hun kans en lieten een “journaliste” het telefoon nummer van een van de artsen aldaar op spitten en vervolgens belde de “journaliste” met betreffende  behandelende arts, die, volgens haar zeggen, spontaan zijn mobiele telefoon aan de 9-jarige jongen gaf. Maar natuurlijk, spontaan, zomaar, uit het niets. Yeah right.

Ieder nuchter nadenkend mens weet dat ook in landen zoals Libië artsen een bepaalde beroeps ethiek hebben en dit, zonder te zijn misleidt of de belofte van een leuk extra zakcentje, dit nooit zouden doen.

Uiteraard hadden de heren en dames “journalisten” kunnen kiezen om dit stukje uit respect voor Ruben uit de krant te houden maar het eeuwig sensatie beluste volkje op op de burelen van de telegraf roken hun kans en kwakte een verslag van het gesprek pontificaal op de voorpagina van hun excuus voor een krant. Gewoon om ziek van te worden.

Dit ranzige stukje riooljournalistiek viel ze echter slecht op de maag en merkten ze de kracht van “de nieuwe media” toen twitteraars er lucht van kregen en binnen korte tijd de twitteraar telegraafboycot verscheen met de melding dat de telegraaf nu duidelijk te ver was gegaan. Binnen enkele uren had telegraafboycot bijna meer volgers dan de Telegraf zelf en deze reageerde hier op met een ongelovelijk kort bagger excuus, als je het al een excuus kunt noemen. Enige tijd later werd telegraafboycot ineens geblokeerd. De reden hiervan is me nog steeds niet duidelijk maar zonder een alu hoedje te willen lijken weet ik al bijna wel zeker wie twitter heeft verzocht telegraafboycot te blokkeren.

De Telegraf heeft zijn dieptepunt nu wel bereikt en ik mag hopen dat veel mensen hun abonnement opzeggen want een vodje van dat formaat heeft in mijn ogen geen bestaansrecht meer, of je moet het willen gebruiken in je vogelkooi of kattenbak.

En wat Ruben betreft, ik kan me met geen mogelijkheid voorstellen waar die jongen de komende maanden door zal maken. Woorden als triest, verschrikkelijk en rampzalig zullen nog maar net aanstippen wat er gaat komen. Ik hoop dat ie er goed doorheen komt. Een ding weet ik zeker, zonder vodjes zoals de Telegraf zal het hem een stukje makkelijker afgaan.